കുരുന്നുകളായിരുന്ന കുട്ടികളുടെ വീണുപോയ കളികളുടെ ശബ്ദം ഇനി കുറച്ച് മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഓരോ പോർട്ടബിളിനുള്ളിൽ ഇരുന്ന് നിന്നു കടന്നുപോയ അനുഭവങ്ങളും, സ്നേഹവും, പ്രതിജ്ഞകളും ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു—അവ അവസാനിക്കാത്തൊരു യാത്രയുടെ കിഴക്കൻ വെളിച്ചം പോലെ.
ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിന്റെ സമീപമുള്ള ഒരു നഗരത്തിൽ മഹത്തായൊരു രാഹുലനായൊരാളുടെ പദ്ധതിയുണ്ടായി—കൃഷിക്ക് പ്രോത്സാഹനവും കൈപ്പറ്റാൻ സഹായവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രോഗ്രാം. മീനാക്ഷിക്ക് ഇത് സ്വർഗ്ഭപരമായ അവസരമായി തോന്നി; അവളുടെ ചെറിയ പോർട്ടബിൾ കരങ്ങളിലൊന്ന് കൂടെ എടുക്കാനും തയ്യാറായി. രേഷ്മക്കും ലൈലയ്ക്കും സുന്ദരിക്കും — എല്ലാവർക്കും അവരുടെ നിപുണതകൾ ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാനുള്ള അവസരം കണ്ടു.
ജനങ്ങൾ മാറിയപ്പോൾ, പോർട്ടബിൾ എണ്ണത്തിന്റെ മൂല്യം വര്ഷങ്ങളിലായി മാറിയെങ്കിലും അതിന്റെ ഉള്ളാരംനിരന്തരമായി തുടരുന്നു: നന്മയുടെ കൈമാറ്റം, പ്രചോദനത്തിന്റെ സ്മാരകം, കുടുംബസഖ്യത്തിന്റെ നിധാനം. ആലഹായിന്റെ പെൺമക്കൾ അവരുടെ സ്വന്തം ജീവിതങ്ങളെ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോരുത്തരെയും അവരുടെ പോർട്ബിളുകളിലൂടെയും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻക്കൂടിയും പഠിച്ചു. അവർ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ കടന്നുപോയാല് പോലും, അവരുടെ പോർട്ടബിളുകൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ശാശ്വതം പോലെ നിലവിളിക്കുന്നു. aalahayude penmakkal portable
രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഗ്രാമത്തെ അലട്ടിയിരുന്നപ്പോൾ, പെൺമക്കൾക്ക് പണവും സുരക്ഷയും വേണ്ടിയുള്ളഭാഗ്യത്തിനായി ഓരോന്നും ഒരു ചെറിയ മാറിടം എന്ന പോലെ ഒരു തന്ത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നു: പോർട്ടബിൾ. രേഷ്മ ഒരു സഞ്ചികയായി പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സുന്ദരി ഒരു ചെറുകിട കട തുറക്കാന് പദ്ധതിയിട്ടു; മീനാക്ഷി കൃഷിയിലൊരുപാട് കഴിവുള്ളവളായി, ലൈലാ ശില്പക്കേമിക്ക് മികവുള്ളവളായി; ഇറ്റു കുഞ്ഞു കാരുണ്യശീലമുള്ളവളായി — ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു ചെറിയ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള മൊബൈൽ വൻകിടകളായിരുന്നു.
ഒരു വർഷം മഴയെപ്പോലെ നീണ്ടുനിന്നു; കളമണിഞ്ഞ നിലങ്ങളിലുടനീളം കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കരുത്തും ദുർബലതകളും ജീവിതത്തിന്റെ കാക്കയിൽ പോലെ കാണപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഗ്രാമദിവസങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു പരീക്ഷണമായ മാറി. ഭക്ഷ്യക്കുത്തുകളോടും, തൊഴിലില്ലായ്മയോടും, പലപ്പോഴും വീട്ടുകാരുടെ ആരോഗ്യമുള്ള പ്രശ്നങ്ങളോടും നടന്ന പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു അവർ. ആലഹായു, ഒരിക്കൽ യുവതിയായി ചിരിച്ചിരുന്ന, ഇപ്പോൾ തലയുയർത്തി അവർക്ക് വഴികൾ കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഒരു മൃദുവായ ആത്മാവായി. അവൾ പറയുന്ന പ്രതിജ്ഞ: "നാം ഒരുമിച്ച് നിന്നാൽ എല്ലാം കഴിയും" — ആ വാക്കുകൾ പോർട്ടബിൾ പോലെ അവരുടേെ വീട് പിന്നിലായി കടന്നു പോവുന്ന സഞ്ചാരങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രചോദനമായി. aalahayude penmakkal portable
എന്നാൽ പോർട്ടബിൾ എന്നും സഞ്ചാരത്തിന്റെ അടയാളം മാത്രമല്ല—അത് ഒരു ബന്ധവുമാണ്. ഏതുടിന്റെയോ പോർട്ടബിൾ നഷ്ടമായിരിക്കുന്ന ഒരു രാത്രി, വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ആലഹായു അതു കണ്ടപ്പോൾ കരഞ്ഞു. തുടക്കത്തിൽ അത് ഒരു ലോഹക്കഷണം പോലെ തോന്നി; പുറമേക്കാർക്ക് അതിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് തിരഞ്ഞ് കണ്ടെത്താൻ പോയത്, അവരുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കൈയിൽ കയ്യിലേയ്ക്ക് പോയ അവളുടെ കുഞ്ഞ് സ്മൃതികൾ തിരിച്ചെത്തിയവരായി.
അവരെ എല്ലാവരേയും തെരുവിലേക്ക് "പോർട്ടബിൾ" എന്ന് വിളിക്കാമായിരുന്നു—ഓരോന്നിനും പ്രത്യേകമായൊരു നിധിയാണ് അവളുടെ കൈവശം. പോർട്ടബിൾ എന്നത് അവർക്കൊരു സാധനം അല്ല, അവളുടെ സഞ്ചാര ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീകം. പഴയ സമയം മുതൽ വീട്ടുകാർക്കുള്ള ഒരേ പാട്ട് പോലെ, ആലഹായുടെ പെൺമക്കൾ എല്ലാം സ്വന്തം കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ പൊതിയുണ്ടായിരുന്നു—അപ്പോൾ മുതൽ അവർ യാത്രയിലായിരുന്നെങ്കിലും ജീവിതം തുടര്ന്നുപോവാനാവുമെന്ന ഉറപ്പുണ്ടാകുമായിരുന്നു. aalahayude penmakkal portable
പക്ഷേ പുതിയ നഗരജീവിതം അത്ര ಸುഗമമല്ല. നഗരത്തിലെ നിറസുന്ദരവും ജനങ്ങളുടെ തിരക്കും ഓരോന്നിനും തിരിച്ചടിയായി. മീനാക്ഷിയുടെ പോർട്ടബിൾ ഇന്ത്യയിലെ കൃഷിയുത്പാദനത്തിലേക്കുള്ള ഒരു ചെറിയ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകളുടെ സൂത്രധാരമായി മാറി—തൈകൾ, പുതിയ വിത്തുകൾ, ഉപദേശം; എല്ലാവർക്കും ചെറിയൊരു വിജയം ലഭിച്ചു. രേഷ്മയ്ക്ക് സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന കുട്ടികളുടെ എണ്ണം വർധിക്കുകയും, ലൈലക്കും സുന്ദരിക്കും ചെറുതോല്പന്നങ്ങൾക്കുള്ള വിപണി കിട്ടുകയും ചെയ്തു. ചെറിയ വിജയങ്ങൾ കൂട്ടിലായി വലിയ പ്രതിഫലങ്ങൾ ആയി മാറി.